Opowieść o konflikcie napływowych białych z rdzennymi mieszkańcami Australii, rozgrywająca się na granicy magii i okrutnego realizmu.

Karpentaria opowiada zarówno o mieście, o znamiennej nazwie Desperance, jak i kopalni, która może jeszcze bardziej niż samo senne miasto, stała się areną głównego pojedynku między siłami natury a nowoczesną potrzebą destrukcji. Z jednej strony mamy dwa skonfliktowane, ale potrafiące się zjednoczyć w potrzebie klany Aborygenów – rodziny Phantomów i Midnightów. Z drugiej napływowych białych, którzy nie zawsze rozumieją ziemie, na których żyją, i stają się coraz bardziej chciwi, co prowadzi do nieuniknionego starcia.

Wright wykorzystuje tu zarówno rdzenne „puentylistyczne” malarstwo aborygeńskie, które wydaje się przenikać do samej struktury powieści, jak też słynne, opisane przez Bruce’a Chatwina, pieśni stworzenia, co znajduje swoje odzwierciedlenie w rytmie i brzmieniu tej prozy.