Najlepsza książka historyczna 2010 roku w konkursie Historia zebrana w kategorii Historia niebanalna

Nowe, wzbogacone o dyskusję wokół książki, wydanie bestsellerowych wspomnień.

Stefan Dąmbski jako 16-letni żołnierz AK został egzekutorem wykonywał wyroki na polskich kolaborantach, Niemcach, Ukraińcach, a później także na przedstawicielach nowej władzy. Jego spisana pod koniec życia spowiedź wciąż budzi kontrowersje. Z jednej strony jest świadectwem skrajnego poświęcenia dla Ojczyzny, z drugiej pozbawionym emocji samooskarżeniem mordercy. Stawia pytanie o cenę wojennego bohaterstwa i granice patriotyzmu. Z biegiem lat jej antywojenne przesłanie zyskuje na znaczeniu.

Słyszę, jak drży jej głos; próbuje zachować zimną krew do końca. Jej młodsza siostra stoi jak skamieniała, matka leci zemdlona na ziemię. Czytam wyrok.

Została pani skazana na karę śmierci za zdradę Państwa Polskiego, wyrok zostanie wykonany natychmiast. Daję pani dziesięć minut na modlitwę i pożegnanie się z rodziną.

Mój spokojny głos robi jednak swoje, łzy duże jak groch pokazują się w oczach Jadzi. Siostra rzuca się jej ze spazmatycznym płaczem na szyję, widzę, jak podnoszą teraz zemdloną matkę i układają ją na łóżku. Patrzę, jak Jadzia robi znak krzyża na piersi, i słyszę, jak szepcze modlitwę. Tak mija parę minut. []

Zniżyłem lufę i równocześnie pociągnąłem za spust. Byle nie w głowę pomyślałem jak ona będzie wyglądać w trumnie. Długa seria i koniec wszystkiego! Jadzia Pierożanka przestała istnieć I dlaczego? Było to pytanie, które dręczyło mnie później tygodniami.