Tom poezji Siódmy krąg ukazał się w lecie 1907 roku i ta koincydencja siódemek nie była przypadkowa: wiersze zostały przypisane siedmiu grupom tematycznym, a w obrębie każdej z nich znalazła się liczba wierszy podzielna przez siedem. Poezja odwracała się od czystego symbolizmu i estetyzmu, by zwrócić się ku aktywizmowi, przyjąć rolę świadka współczesności, oskarżyciela i mentora. Osobny cykl czci pamięć Maksymina, ucznia ubóstwianego w kręgu skupionych wokół Georgego poetów i uczonych.