Tomasz Jastrun, syn znanych pisarzy Mieczysławy Buczkówny i Mieczysława Jastruna, poeta, prozaik, felietonista, dziennikarz. Zadebiutował w 1978 tomem wierszy Bez usprawiedliwienia (PiW). W latach 70. Zaangażowany w ruch opozycyjny, w stanie wojennym będzie autorem popularnych utworów politycznych. Redagował podziemne pismo Wezwanie. Wieloletni felietonista Kultury paryskiej. Pisze zwykle krótkie wiersze, oszczędne w formie. Zapewne nikt w polskiej poezji nie napisał tylu wierszy o dziecku, teraz jego utwory często mówią o starzeniu się i przemijaniu. W 2024 w Austerii ukazał się tomik Epoka wymierania. Wybór wierszy Oddani istnieniu (Czytelnik) opublikował poeta w 2025 roku. Tomy wierszy Jastruna ukazały się w Izraelu, w Szwecji i w Stanach.

Gałąź

Nie mam już nic

Do stracenia

Więc piszę nic

I z nic wyrasta gałąź

I zakwita wierszem