Moja Eliza Marii Jentys Borelowskiej to książka szczególna nawet na tle ostatniego nurtu pisarstwa historyczno-artystyczno-biograficznego autorki. Od Portretu w półcieniach, poświęconego Arturowi Grottgerowi, pisarkę fascynują fabularyzowane biografie artystów postromantyzmu, neoromantyzmu, pozytywizmu i modernizmu. Autorka interesująca się możliwościami wskrzeszania dokumentaryzmu w celu przesuwania granic fikcji beletrystycznej tworzy autonomiczne narracje w służbie historii literatury, kultury i sztuki, wytwarzając szczególnie interesujący produkt wychowawczą prozę, mogącą być orężem przeciwko historycznym symplifikatom polskości.

Karol Samsel