Realizacja tej wyjątkowej idei jest historią spotkania dwóch formacji muzycznych. Michael Popp, dyrektor muzyczny zespołu Estampie, dobrze znanego na scenie muzyki średniowiecznej ze swojej innowacyjności i wysokiego poziomu artystycznego, nigdy nie przestawał publicznie krytykować pustego akademickiego popisywania się rzekomo \"autentycznym\" wykonawstwem czy też komercyjnego wykorzystywania średniowiecznej tematyki.

Po jednym z koncertów Estampie pewien słuchacz wręczył Michaelowi nagranie i powiedział: \"To prawdopodobnie przypadnie do gustu twoim krytycznym uszom\". Była to płyta zespołu L\'Ham de Foc z Valencia w Spain, który zdobył uznanie w świecie world music dzięki charakterystycznej mieszance muzyki śródziemnomorskiej, orientalnej i średniowiecznej. Z mniejszym projektem pobocznym, poświęconym muzyce sefardyjskiej - Amn Amn - zespół miał zaledwie kilka tygodni później wystąpić w Munich, gdzie mieści się baza Estampie.

Zachwycony nagraniem Michael Popp wykorzystał okazję i zaproponował hiszpańskim muzykom wspólny projekt. Szybko okazało się, że nadają na tych samych falach - zarówno pod względem muzycznym, jak i ludzkim - i projekt zaczął szybko się rozwijać podczas kolejnych wizyt w Walencji i Monachium.

Podczas tych niezwykle twórczych i inspirujących spotkań wymieniano doświadczenia muzyczne i rodziły się zupełnie nowe pomysły. Efekt tej współpracy, Al-Andaluz-Project, został po raz pierwszy zaprezentowany 15 lipca 2006 roku podczas festiwalu Landshuter Hofmusiktage w Landshut. Nagranie z koncertu na żywo zostało wyemitowane przez Bayerischer Rundfunk. Dostępny obecnie album nagrano w listopadzie 2006 roku w średniowiecznym klasztorze dominikanów La Cartuja Monastery niedaleko Seville.

Spotkanie trzech \"wiodących\" kultur średniowiecza - muzułmańskiej, żydowskiej i chrześcijańskiej - tematu równie fascynującego, co kontrowersyjnego - znajduje w projekcie Al-Andaluz odzwierciedlenie w pochodzeniu zaangażowanych muzyków. W ostatnich latach gwałtowne, często skłonne do przemocy ruchy fundamentalistyczne - religijne i niereligijne - znalazły się w centrum publicznej debaty. Niestety podstawowa wiedza na ten temat bywa często fragmentaryczna, co wynika z ogólnej nieznajomości kontekstu historycznego.

Tymczasem istnieje niezwykle bogata literatura muzyczna związana z tym okresem. W niektórych regionach tradycja ta przetrwała aż do dziś jako żywa praktyka muzyczna. Szczególnie w dziedzinie muzyki pokojowe współistnienie trzech wielkich kultur trwało przez stulecia - stanowiąc znakomity przykład wzajemnego ubogacania się i inspirującego współżycia społecznego.

Lista utworów:

\n
1. Morena (sefard, trad.)
\n
2. A Virgen mui groriosa (Cantiga de Santa Mara)
\n
3. Nassam Alaina Lhawa (rabo-andalus, trad.)
\n
4. Pandero (M. Aranda / E. López)
\n
5. De Santa Mara (Cantiga de Santa Mara, 13th century)
\n
6. Chamsse Lachia (nuba kudam al-maya)
\n
7. La galana y el mar (sefard, trad.)
\n
8. Gran dereit (Cantiga de Santa Mara)
\n
9. Atiny naya - Solo Iman (rabo-andalus, trad.)
\n

10.Lluna (instr., E. López)
11.Arracha Lfatan (nuba garnati)
12.Las suegras de ahora (sefard, trad.)