W Przystanku Marzenie liryzm i humor, literacka anegdota i oryginalna refleksja egzystencjalna, to co osobiste i to co uniwersalne - splatają się w jedno tworząc barwny gobelin narracyjny, podobnie jak plastyczne opisy podróży do Singapuru, Indonezji, Maroka, Londynu przemieszane z frapującymi i zaskakującymi impresjami dotyczącymi życia m.in. bohemy artystycznej Krakowa, powrotów do kraju lat dziecinnych autora. Tę książkę czyta się 'jednym tchem', wierząc z autorem, że nasze istnienia ogołocone z marzeń byłyby o wiele uboższe. Przystanek Marzenie to kontynuacja bardzo dobrze przyjętego przez czytelników i krytykę 'dziennika z przełomu wieków' pt. Koncert dla nosorożca.